Γειά σου ! Είμαι η Χ Έτσι απλά ξεκινάει ένα ευχάριστο ξάφνιασμα! Απαντάς, γνωρίζεσαι, χαμογελάς! Κοίτα! Τι πλάκα που έχει, ωραία τα λέει! :) Ξαπλώνεις στο κρεββάτι, έχεις πολλά στο νου σου... Ο πόνος στο στήθος σου φουντώνει. Σηκώνεσαι, ντύνεσαι ξανά στα μαυρα, σβήνεις μηνύματα και αναπάντητες χωρίς να δεις ποιος-α σε θέλει, μπαίνεις στο αμάξι και ξεκινάς. Φόβος... Τα ίδια πρόσωπα με το ίδιο χαμογέλο Καλώς τον Πίνεις, καπνίζεις , αμπελοφιλοσοφείς, μετά μένεις σιωπηλός. Ζαλισμένος, ποτέ μεθυσμένος, πονάει το στήθος σου, μπαίνεις μεσα στο αμάξι, βάζεις τέρμα μουσική και το πατάς. Μετά από 2 ώρες ύπνο αναρωτιέσαι πότε έφτασες στο σπίτι, σηκώνεσαι και περπατάς για την δουλειά. Μετά ξανά γυρισμό στο σπίτι. Γειά σου :) Χα, τι καλό άτομο! Χαμογελάς αθώα, τόσο αθώα που ξαφνιάζεσαι! Βάζεις να ακούσεις μουσική. Κλείνεις το msn. Σε μια ώρα πρέπει να έχω τελειώσει με Α, να πεταχτώ να βρω την Β, να πω ένα ψέμα να τελειώνω... Νιώθω απαίσια. Το στήθος μου με καίει. Την κοιτώ και την σιχαίνομαι. Σηκώνομαι, κοιτάγομαι στο καθρέπτη. Σιχαινομαι τον εαυτό μου. Ντύνομαι, πρέπει να φυγω γρήγορα, συναντώ την άλλη. Το στήθος μου με πονά ακομα πιο πολύ. Υποφέρω. Νιώθω σκυλί. Γιατί να το κάνω αυτό στον εαυτό μου? Ξανά στο αμάξι, ξανά στο ίδιο στέκι. Ξανά ποτό, ξανά 2 πακέτα. Ξανά οι ίδιες μαλακισμένες συζητήσεις με τα ίδια άτομα. Μέσα στο αμάξι, ξανά η ίδια διαδρομή. Αυτή την φορά ανοικτά όλα τα παραθυρα, νιώθω να με εχει πιάσει καλά το ποτό. Τέρμα η μουσική, τέρμα και ο κλιματισμός, τέρμα το γκάζι. Ανοίγω τα μάτια. Το αμάξι ακίνητο να γουργουρίζει η μηχανή. Ανοίγω την πόρτα πέφτω κάτω. " ...στις δανεικές τις προσευχές..." σκαλωμένο το αμάξι στα χώματα. Με πιάνουν τα κλάματα.Ξαπλωμένος στο χώμα κλαίω. Δεν αντέχω άλλο. Το πήρα απόφαση. Αυτή η ζωή μου αξίζει, γιατί έτσι εγώ την έπλασα. Δεν έχω κουράγιο να κάνω καμία αλλαγή. Κλείνω τα μάτια τόσα χρόνια και βλέπω μόνο λευκό. Τα ανοίγω και βλέπω κοπέλες να κλαίνε και να με κοιτάνε με πόνο, γυναίκες να με πλησιάζουν με βλέμα πόρνης, γυναίκες να με κρυφοκοιτούν όταν το βλέμα του συντρόφους τους δε μας βλέπει. Βλέπω το σπίτι μου και τους γονείς μου να δίνουν ότι τους έριξαν στην πλάτη τους για γνώση. Το στήθος μου πονάει. Γειά σου :) Να σαι πάλι και συ! Α, τι ωραίο τραγούδι! ΧΑ! Αυτό το αθώο το χα! Χμ, πρέπει να αγοράσω μια κάμερα! Αμάξι, τσιγάρο. Το cd αλλάζει, μπαίνουν τα νέα τραγούδια. Στο ίδιο στέκι. Αυτή την φορά η κουβέντα ήταν διαφορετική. Δεν αντέχω ότι κάνω.... Καταλήγω να βουρκώνω. Ο φίλος δίπλα με κοιτάει περίεργα. Οι θαμώνες παγώνουν, κάθε βράδυ άκουγαν κατορθώματα "σε είδα με την τάδε και μετά με την τάδε στο ίδιο μαγαζί! Ρε μπαγάσα..." "ρε την τάδε .... είναι καλή για πες!" "ρε..." Πάμε σπίτι ... Αράζω το αμάξι, μπαίνω στου φίλου. Πάλι να βάλω τα κλάματα, να ουρλιάξω "δεν αντέχω άλλο, θέλω να με αγαπήσουν, θέλω να ερωτευθώ, θέλω να είμαι το κέντρο του κόσμου για μια κοπέλα, δεν αντέχω..." "ρε συ είσαι μάγκας, είσαι... είσαι..." "δεν αντέχω..." Σιωπή. "Αλλαξε τον τρόπο που σκέφτεσαι και θα δεις, θα έρθει η αγάπη από κει που δεν την περιμένεις, θα έρθει και θα χαίρομαι που θα σε βλέπω ευτυχισμένο" "Ναι?" "Ναι!" Ωχ, Ξέχασα την κάμερα... "Γειά σου :)" Χμ, έτσι βγάζω φωτογραφίες. "Εχεις μια πιπιλιά στο λαιμό" .... ΧΑ Δεν βγαίνω απόψε έξω. Χαρτί μολύβι: σε 1 μήνα θα έχω τελειώσει με μένα. 5 πακέτα την ημέρα, 1 μπουκάλι την ημέρα. Τίποτα στο όνομα μου. Τέλεια. "Ρε φίλε να σου πω, οι ματάρες σου γιατί είναι πάντα θλιμμένες? Πάντα με το χαμόγελο αλλά αυτο το βλέμμα.." Χαμογελάω! Το έχω ακούσει πολλές φορές, αλλά όχι από πελάτη! Ξαφνιάζομαι από το βάρος του θάρρους του. Σπίτι ξανά. Χάνω τις μέρες, δεν ξέρω πως και πότε περνουν. Το στήθος μου πονάει οικτρά. Μουδιάζω πανεύκολα. Καλά πάμε "Γεια σου :) Αυριο έρχομαι" ΧΑ. Χαμογελώ! Βρε την ψυχή. "Πολύ καλό κορίτσι και γαμώ τα άτομα, και καλό ...." Αυτά ήξερα. Χαμογελώ. Θα κάνει καλή παρέα, ανοιχτόκαρδο άτομο. το ίδιο σκατοζώδιο, πλάκα θα χει... Τηλέφωνο. Σιχαίνομαι. Περνάει το βράδυ. Γυρίζει με αγκαλιάζει. Πονάει το στήθος μου, το κορμι μου κρυώνει. Κοντεύω να βάλω τα κλάμματα. Ξαφνικά νιώθω να με αγκαλιάζει, γυριζει και μου λέει "νιώθω ερωτευμένη μαζί σου" ΟΧΙΙΙΙ την κλωτσάω και την πετάω από το κρεββάτι. Ουρλιάζω από μισος "ντυσου! .... τολμάς και μου λες τέτοια κουβέντα?" Ξανά η ίδια διαδρομη. Δε νιώθω το σώμα μου. Καλά βαδίζω. Ακούς εκεί τ ι μου πε.... Κλείνω τα μάτια, όλα λευκά. Τι ώρα είναι? Πρέπει να ντυθώ, να .... ΟΧΙ. Δεν θέλω να πάω. Θα πω όχι, αν θέλει να την γνωρίσω να ρθει μόνη της να τα πουμε. Τι λέω ο βλάκας, που κολλάει αυτό? Δεν θέλω "Ναι?" "Φτάσαμε..." Μεσα στο αμάξι. Το cd παίζει. Φτάνω. Ενταση. Για ποιο λόγο? Ειλικρινά δεν εχω λόγο. Πλησιάζω, το χέρι μου κολάει στην πόρτα. Πονάω. Είμαι κουρασμένος. Μην ξεχάσω, μεσα σε ένα μήνα είπα. Ανοίγω την πόρτα, κοιτώ. Σκοντάυτω στην καρέκλα. Χαμογελώ αδέξια. Χαιρετώ. Ένταση. Γιατί τόση ένταση? Δεν αισθάνομαι καλά. Ας μπει ο αυτόματος πωλητής. Χαμόγελοοο Γυρίζει ο φίλος και με κοιτάει στα μάτια. Τον κοιτάω κι εγώ, το βλέμμα του με μαλώνει. Χωρίς να πω τίποτα,χωρίς να πει τίποτα. Καθόμαστε σε ένα τραπέζι. Του μιλάω, τους μιλάω σαν ένα ζευγάρι. Δεν έχω πολλά να πω. Αδειάζω την σκέψη μου, προσπαθώ να αποφεύγω να κοιτάω. Δεν είναι σωστό. Δεν έχω και τον χρόνο άλλωστε, είπαμε σε ένα μήνα. Χαιρετώ. Με αγκαλιάζει από την μέση, Το μυαλό μου νεκρώνει. Σκύβω να ακούσω την ανάσα της. Τέρμα ως εδώ. Γυρίζω στο σπίτι. Κάθομαι ξύπνιος. Δεν σκέφτομαι τίποτα. "Γειά σου" ".... σε έχω ερωτευτεί...." Σοκ. Φόβος. Δεν υπάρχει περιπτωση, δεν θέλω, πριν έπινα ποτό με τον άλλον, δεν γινεται δεν ειναι σωστό Μα... δεν ειπε "σε γουστάρω", δε μίλησε πρόστυχα... μια λέξη που χρόνια είχα να ακουσω... "Κι εγώ..." Ξημέρωσε. Τι ρούχα να βάλω? Ολα μαύρα. Ντύνομαι. "Θα ρθω..." Νιώθω εκνευρισμό. Την βλέπω. Με πλησιάζει. Την αγγίζω. Τι σφιχτο κορμί.Η ανάσα της. Ενα φιλί. ΦΟΒΟΣ γιατί? Μιλάει ακατάπαυστα, μιλάει για μένα, χείμαρος. Κοιτάω το στόμα της. Σκέφτομαι αυτον που ηταν χθες μαζί της. Κολλάω. Την κοιτάζω ξανά. Ενας μήνας ήταν. Ειχα πει θα τελειώσουν όλα. Την βλέπω γυμνη. Τι υπέροχο σώμα! Σαστίζω. Με αγαπά τόσο δυνατά! κόβει κάθε δεσμό με το παρελθόν για μένα! Το σώμα της... Την κοιτάζω στα μάτια. Νιώθω να καίγομαι. Νιώθω τον φόβο να σβήνει, να μουδιάζω, να λυγίζει η καρδιά μου. σαγαπω. και δεν το είπε το μυαλό μου, δεν ξέρω ποιος το είπε. Πρώτη φορά δεν το είπα, μα πρώτη φορά άκουσα την λέξη χωρίς χείλη να την προφέρουν, χωρίς το μυαλό μου να το σκεφτεί. Δεν μπορώ.. Χαμογελάει σαστισμένη. Γινόμαστε ένα για πρώτη φορά. |
